Azerbeidzjan.com

Lankaran: thee en subtropen in het zuiden

Lankaran is de hoofdstad van het subtropische zuiden van Azerbeidzjan: een havenstad aan de Kaspische Zee met theeplantages in de heuvels erachter, citrusbomen in de tuinen en zwarte zandstranden aan zee. Vanuit Bakoe ben je er in vier tot vijf uur, en het is de logische uitvalsbasis voor de Hyrcanische oerbossen.

Ligging
zuidoosten van Azerbeidzjan, aan de Kaspische kust, circa 270 km van Bakoe
Reistijd vanuit Bakoe
4 tot 5 uur per trein of bus
Klimaat
subtropisch en vochtig; zachte winters, warme en drukkende zomers
Bekend om
thee, citrus, rijst, zwarte zandstranden en het Hirkan-nationaalpark
Beste periode
april–juni en september–oktober

Een ander Azerbeidzjan

Wie vanuit het dorre Absheron naar het zuiden reist, ziet het landschap onderweg kantelen. Rond Lankaran is alles groen: rijstvelden, theeheuvels, bananenplanten in achtertuinen en bossen die tegen de Talysh-bergen op kruipen. Het is vochtig, het regent er meer dan waar ook in het land op Astara na, en de cultuur is deels Talysh — een eigen taal en keuken, met veel gebruik van kruiden, vis en granaatappel.

De stad zelf is bescheiden en functioneel: een bazaar, een boulevard, sovjetappartementen en een handvol negentiende-eeuwse gebouwen uit de tijd van de Lankaran-khans. Het rode bakstenen ronde bouwwerk in het centrum, ooit gevangenis en later vuurtoren, is het meest gefotografeerde beeld van de stad. Lankaran is vooral leuk als basis, niet als monumentenparcours.

Top 3: wat je hier doet

  1. Het Hirkan-nationaalpark in. Direct achter de stad begint het beschermde deel van de Hyrcanische bossen, een oerbostype dat de ijstijden overleefde en op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat. Regel bij de parkingang een gids of chauffeur; het bos is groot en de paden zijn niet overal gemarkeerd.
  2. Theeplantages en theehuizen bezoeken. De heuvels rond Lankaran vormen het theegebied van Azerbeidzjan. Een deel van de plantages ontvangt bezoekers voor een rondleiding en proeverij; vraag ernaar bij je accommodatie, want openingsdagen wisselen. Lees ondertussen over de theecultuur en het armudu-glas.
  3. Naar de bergen bij Lerik. Ongeveer een uur landinwaarts klimt de weg naar Lerik, een bergdistrict dat bekendstaat om zijn hoge leeftijden en een klein museum daarover heeft. De rit zelf, over serpentines met uitzicht op de Talysh-bergen, is minstens zo de moeite waard.
Stranden: de kust bij Lankaran heeft donker, bijna zwart zand en is in juli en augustus populair bij Azerbeidzjaanse vakantiegangers. Verwacht geen strandresort-infrastructuur: het is lokaal, eenvoudig en soms rommelig. Vrouwen zwemmen op openbare stranden vaak in kleding.

Eten en slapen

De keuken is hier duidelijk anders dan in het noorden: meer vis uit de Kaspische Zee, meer rijst, meer verse kruiden, en het zuurzoete gebruik van granaatappel en zure pruim. Zoek langs de weg naar buiten de eenvoudige restaurants met tandirovens en tuinterras; daar eet je het best en het goedkoopst. In de stad vind je gewone theehuizen waar je voor een paar manat urenlang kunt zitten.

Overnachten kan in een paar middenklassehotels in de stad en in guesthouses en kleine kuurhotels iets buiten Lankaran, vaak bij de warmwaterbronnen van de streek. Reken op circa 60 tot 120 AZN (€32–€63) voor een tweepersoonskamer in een net hotel, en minder in een familiepension. Boek in juli en augustus vooruit; dan is het hoogseizoen voor binnenlands toerisme.

Vervoer naar Lankaran

VervoermiddelReistijdPrijsindicatie
Trein Bakoe–Lankaran (ADY)circa 4,5–5,5 uurcirca 8–15 AZN (€4–€8) afhankelijk van klasse
Bus of marshrutka vanaf het busstation in Bakoecirca 4,5–5 uurcirca 10–14 AZN (€5–€7)
Eigen of huurauto over de zuidelijke hoofdwegcirca 4 uur, 270 kmbrandstof; goede asfaltweg
Gedeelde taxi vanuit Bakoecirca 4 uurreken op circa 25–35 AZN (€13–€18) per persoon

De dagtrein naar het zuiden is de comfortabelste optie en rijdt een groot deel van de route langs de kust. Koop je kaartje via het loket of het officiële ADY-systeem; meer daarover bij treinen in Azerbeidzjan en vervoer in het algemeen. Vanaf Lankaran rijden marshrutka's verder zuidwaarts naar Astara aan de Iraanse grens, in ongeveer een uur.

Beste seizoen

April tot juni is het mooist: alles staat in bloei, het bos is op zijn groenst en de hitte valt mee. September en oktober zijn een goede tweede keuze, met de theeoogst en de citrus die rijpt. Juli en augustus zijn warm én vochtig — draaglijk aan zee, zwaar in het bos. In de winter blijft het zacht maar nat; reken dan op veel regen en modderige paden.

Volgende stap: plan het zuiden in met de rondreis van twee weken, bekijk de andere bestemmingen in Azerbeidzjan, ga verder naar de grensstad Astara en bepaal je beste reistijd.