Moddervulkanen van Azerbeidzjan bezoeken
Azerbeidzjan heeft de hoogste dichtheid moddervulkanen ter wereld: er zijn er honderden, en de bekendste groep ligt vlak achter het park van Gobustan, ongeveer een uur ten zuiden van Bakoe. Wat eruit komt is koude, grijze klei — geen lava — en je kunt er van heel dichtbij bij staan.
Wat is een moddervulkaan eigenlijk?
Onder de zuidelijke Kaspische bodem zitten dikke pakketten sediment en enorme hoeveelheden aardgas. Dat gas zoekt een weg naar boven en neemt onderweg water en klei mee. Bij het oppervlak bouwt die brij kleine kegels, potjes en kraters op, die met een traag bloep ontgassen. De modder is doorgaans koud of hooguit lauw: je kunt je hand erin steken. Heel af en toe ontsteekt uitstromend gas zichzelf en schiet er een steekvlam van tientallen meters de lucht in, maar dat gebeurt bij enkele grote kegels en zelden bij de toeristische groep.
Het landschap eromheen is maankaal: grijze modderstromen, gebarsten korsten, geen boom of struik. Juist die leegte maakt het bezoek zo eigen. Reken op een half uur tot een uur rondlopen tussen de kegels; hoger dan een paar meter worden ze meestal niet, en je loopt er vrij tussendoor.
Waar vind je ze?
- Achter Gobustan. De meest bezochte groep, op de heuvels voorbij het rotstekeningenpark van Gobustan. Dit is de plek waar vrijwel alle dagtours naartoe gaan.
- Dashgil. Een uitgestrekt veld verderop richting de kust, met grotere kegels en heldere waterputten naast de modderpotten. Rustiger, maar je hebt er een chauffeur voor nodig die de weg kent.
- Gotursu. Nog verder zuidelijk, bekend om af en toe brandende gasuitstoot. Alleen realistisch met een lokale gids of eigen terreinwaardige auto.
Verspreid over het Absheron-schiereiland en de kuststrook liggen nog tientallen kleinere velden, vaak zonder enige bewegwijzering. De namen circuleren onder chauffeurs; vraag ter plaatse wat op die dag begaanbaar is.
Bezoekinformatie
| Entree | geen entree voor de vulkanen zelf. Je betaalt de lokale chauffeur voor de rit over het onverharde deel; spreek dat bedrag vooraf af. |
|---|---|
| Openingstijden | het veld is niet afgesloten, maar ga overdag: na donker is de onverharde weg onbegaanbaar en zonder licht ook onveilig. |
| Duur van het bezoek | 30–60 minuten ter plaatse; met de rit heen en terug vanaf Gobustan ongeveer 1,5 uur extra. |
| Beste periode | droge dagen. Na regen verandert de aanrijroute in glibberige klei en gaan ritten soms niet door. |
Hoe kom je er?
Vanuit Bakoe rijd je eerst naar Gobustan, ongeveer 60 kilometer en een uur met Bolt of een taxi. Voor die enkele reis reken je grofweg 25 tot 40 AZN (€13–21). Daarna houdt het asfalt op. Bij de afslag naar de vulkanen staan lokale chauffeurs met oude Lada's en Niva's die het laatste, diep uitgesleten stuk rijden — hun auto's zijn hoog genoeg en het is hun vaste broodwinning. Ze rijden een vaste ronde: heen, wachten terwijl jij rondloopt, en terug.
Spreek de prijs af vóór je instapt en bevestig dat het bedrag voor de hele auto geldt en niet per persoon. Reken op een orde van grootte van enkele tientallen manat per auto; het exacte tarief verschilt per dag en per drukte, dus vraag het gewoon na en vergelijk met een tweede chauffeur als het je te veel lijkt. Je eigen Bolt-chauffeur kun je vragen te wachten op de parkeerplaats — spreek ook dat vooraf af, want opnieuw een auto vinden in dit lege gebied is lastig.
Georganiseerde dagtours vanuit Bakoe combineren Gobustan en de moddervulkanen standaard. Let bij het boeken op of het vulkaanvervoer inbegrepen is; het wordt vaak als losse post ter plaatse gerekend.
Combineren
De logische combinatie is een halve tot hele dag met Gobustan: eerst het museum en de petrogliefen, daarna de vulkanen. Wil je op één dag ook nog het vuur van het noorden zien, dan wordt het krap — Yanar Dag en de Ateshgah-vuurtempel liggen aan de andere kant van Bakoe en verdienen een eigen dagdeel.
Volgende stap: lees eerst over Gobustan, bekijk hoe beide in een stedentrip Bakoe van vier dagen passen, zoek de ligging op de kaart en blader door de andere bezienswaardigheden van Azerbeidzjan.